Msza święta w intencji ś.p. prof. Teresy Żylis-Gara

W wieku 91 lat odeszła sopranistka Teresa Żylis-Gara – jedna z najwybitniejszych śpiewaczek operowych przełomu XX i XXI wieku, której sopran liryczny o urzekającej barwie oraz dramatycznych możliwościach zachwycał słuchaczy sal koncertowych i publiczność teatrów operowych całego świata. Teresa Żylis-Gara była szczególnie związana z Łodzią, mieliśmy zaszczyt wielokrotnie gościć ją w murach naszej świątyni, zawsze była dla nas wsparciem i dobrym duchem Festiwalu „Słowo i Muzyka u Jezuitów”.

Teresa Żylis-Gara

Jedna z najwybitniejszych śpiewaczek operowych przełomu XX i XXI wieku. Jej niezrównany sopran liryczny o urzekającej barwie oraz dramatycznych możliwościach zachwycał zarówno słuchaczy sal koncertowych, jak i publiczność teatrów operowych całego świata.

Urodziła się 23 stycznia 1930 w Landwarowie k. Wilna, zmarła 28 sierpnia 2021 roku. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi w klasie śpiewu Olgi Olginy. Wygrana na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Wokalistów w Warszawie (1953) dała jej pierwszy angaż. W 1956 zadebiutowała w Operze Krakowskiej jako tytułowa Halka w operze Stanisława Moniuszki. Kolejny sukces (III nagroda) na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Monachium w 1960 dał jej możliwość występów na niemieckich scenach operowych, takich jak Oberhausen, Dortmund i Düsseldorf. W 1965 zadebiutowała na renomowanym angielskim festiwalu w Glyndebourne w roli Oktawiana w „Rosenkavalier” Richarda Straussa. Prawdziwym jednak przełomem w jej karierze był występ w Paryżu rok później, gdzie kreowała postać Donny Elviry w „Don Giovannim” Wolfganga Amadeusa Mozarta. Ta rola przyniosła polskiej artystce wielką sławę.

Kariera Teresy Żylis-Gara nabrała od tamtego momentu oszałamiającego tempa. W 1968 wystąpiła na festiwalu mozartowskim w Salzburgu pod batutą Herberta von Karajana. W tym samym roku zadebiutowała w roli Violetty w „Traviacie” Giuseppe Verdiego w Covent Garden w Londynie, a także została zaproszona do opery w San Francisco do wykonania roli Donny Elviry. Jeszcze w tym samym roku wystąpiła w Metropolitan Opera w Nowym Jorku, z którą to sceną była najdłużej związana (16 sezonów). Bliska współpraca łączyła ją także z teatrami operowymi w Berlinie, Hamburgu i Monachium oraz mediolańską La Scala i Wiener Staatsoper.

Repertuar Teresy Żylis-Gara był ogromny i obejmował 24 wielkie role w operach Giuseppe Verdiego, Richarda Straussa, Giacomo Pucciniego, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ernesta Chaussona. Jej partnerami na scenie byli najwięksi artyści scen operowych, jak Carlo Bergonzi, José Carreras, Franco Corelli, Fiorenza Cossotto, Placido Domingo, Mikołaj Giaurow, Sherrill Milnes, Luciano Pavarotti, Rugiero Raimondi, Jon Vickers, Ingvar Wixell.

Artystka nie ograniczała się jednak do opery. Występowała także na najbardziej renomowanych festiwalach muzycznych w Salzburgu, Orange, Glyndebourne i Gandawie. Specjalnie zaś przywiązana była do formy pieśni. W tym gatunku najbliższa była jej twórczość wokalna kompozytorów słowiańskich (popularyzowała za granicą utwory wokalne Karola Szymanowskiego) oraz należących do romańskiego kręgu kulturowego.

Teresa Żylis-Gara nagrywała dla renomowanych firm płytowych, takich jak: EMI, Deutsche Grammophon, Harmonia Mundi, Erato, a także dla Polskich Nagrań. Jej nagrania obejmują wielkie kreacje operowe (m.in. „Don Giovanni”, „Le Roi Arthus” Ernesta Chaussona, „Ariadne auf Naxos” Richarda Straussa), muzykę oratoryjną („Pasja wg św. Mateusza” Johanna Sebastiana Bacha, „Requiem” Antonína Dvořáka, „Messa da Requiem” Giuseppe Verdiego, „Das klagende Lied” Gustawa Mahlera), a także pieśni Fryderyka ChopinaStanisława Moniuszki i Édouarda Lalo.

Zajmujmowała się także pedagogiką – była profesorką sztuki muzycznej. Była zapraszana do prowadzenia kursów mistrzowskich w Europie oraz Stanach Zjednoczonych.

W uznaniu swojej działalności artystycznej otrzymała wiele nagród i wyróżnień, m.in. Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1979) oraz Nagrodę Prezesa Rady Ministrów I stopnia (1979). W listopadzie 2004 roku prof. Teresa Żylis-Gara otrzymała tytuł doktora honoris causa Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 13 stycznia 2011 prof. Teresa Żylis-Gara udekorowana została Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W styczniu 2012 roku, na podstawie decyzji Prezydenta Republiki Francji, Artystkę odznaczono Orderem Oficerskim Legii Honorowej Republiki Francuskiej.

W październiku 2016 roku prof. Teresa Żylis-Gara otrzymała tytuł doctora honoris causa Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi. Teresa Żylis-Gara od 1980 mieszkała na stałe w Monaco.

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, maj 2002, aktualizacja: sierpień 2021

Źródło: Teresa Żylis-Gara – Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl

PORTRET z HISTORIĄ Teresa Żylis-Gara (czczaplinski.com)

Udostępnij nas znajomym na :Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest